Jeruzalem: Alternative Information Centre

Jeruzalem: Alternative Information Center + settlement tour

De problematiek van Jeruzalem kan in een aantal verschillende delen worden bekeken.

Geografie

De toekomst van Jeruzalem is bepalend voor de toekomst van Israël. Op dit moment volgt het Kwartet (VS, VN; EU en Rusland) de voorstellen die door Israël worden gedaan. Israël wil ongeveer 90 % geven aan de Palestijnen in ruil voor bepaalde stukken grond waar al veel Israëli’s wonen, illegaal dus. Ze stellen voor om een tunnel te graven tussen de Westelijke Jordaanoever en Gaza.

50 % van het land ingenomen door de bouw van de Muur bevindt zich in Groot-Jeruzalem.

Politiek

De Muur is op dit moment bijna af. Er zijn al verschillende tunnels gegraven voor de Palestijnen, maar die beperken de bewegingsvrijheid enorm, o.a. omdat ze erg smal en laag zijn waardoor vrachtvervoer niet mogelijk is. Ondertussen denkt de EU eraan om de bouw van meer tunnels te subsidiëren! Dit is natuurlijk absurd, want volgens het Internationaal Recht is de Muur illegaal en moet die afgebroken worden. Door te helpen aan de bouw van tunnels begaat de EU eigenlijk een criminele daad: ze gaat in tegen het vonnis door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Het Kwartet (niet alleen de EU) wordt dus medeplichtig door Israël op die manier te steunen.

Jeruzalem wordt door de Muur volledig afgesloten. De Westelijke Jordaanoever wordt in verschillende delen opgedeeld en er ontstaat een feitelijke vorm van apartheid: er zijn wegen enkel voor Israëli’s en wegen enkel voor Palestijnen. Drie keer raden welke wegen het best onderhouden worden.

Demografie

In 1967 was ongeveer 2/3 van de bevolking van Jeruzalem Israëli en 1/3 Palestijn. Nu is de situatie enigszins veranderd: enerzijds willen veel Israëli niet in Jeruzalem wonen omdat het leven daar moeilijker en minder boeiend is. In Tel Aviv valt vb. op cultureel vlak veel meer te beleven. Anderzijds ligt het geboortecijfer bij de Palestijnen een stuk hoger.

De Palestijnen worden aangemoedigd om de stad te verlaten. Na Oslo kwamen er zelfs speciale maatregelen om dit te versnellen: Palestijnen krijgen zelden een vergunning om een huis te bouwen. Het probleem is dat Palestijnen die niet in Jeruzalem wonen veel minder rechten hebben omdat ze dan een Palestijnse pas krijgen i.p.v. een Jeruzalem-id. Hun bewegingsvrijheid wordt beperkt. Ze betalen de hoogste belasting, maar kunnen geen aanspraak maken op diensten zoals vuilnisophaling, scholen, bibliotheken, …

Op dit moment is het exacte aantal Palestijnen in Jeruzalem niet geweten want het wordt niet meer geteld.

Werk

Vroeger deden de Palestijnen veel laaggeschoold en goedkoop werk in Israël. Maar sinds de bouw van de Muur (na Oslo) kunnen Palestijnen van de Westelijke Jordaanoever niet naar Israël komen. Dus hebben de Israëli andere oplossingen bedacht: goedkope krachten werden dan gehaald uit Azië, Oost-Europa, Afrika en Latijns-Amerika. Maar uiteraard zorgde dit voor nieuwe problemen: die mensen hebben ook een gezin waar ze willen bij zijn. En eens ze in Israël zijn, gaan ze ook niet meer zo makkelijk weg. Is Israël dan nog wel een Joodse staat?

In het midden van de jaren ’90 werd begonnen met het deporteren van die migranten. Dit verliep niet bepaald succesvol want er waren nog steeds mensen nodig om dat werk uit te voeren. Israël blijft dus nog steeds goedkope arbeidskrachten halen uit het buitenland, maar die arbeiders krijgen slechts tijdelijke vergunningen en de bedrijven waarvoor ze werken zijn nu verantwoordelijk voor hen.

Ondertussen is er een nieuw plan van de overheid: ‘from wellfare to labour’ (vertaling: ‘van overheidssteun naar werk’). Mensen die een uitkering krijgen, worden verplicht te werken onder het minimumloon. Er zijn privébedrijven die werklozen moeten opleiden in een speciaal programma: voor elke werkloze die stopt met het programma krijgen ze een bepaalde som uitbetaald. Er zijn echter slechts twee redenen waarom mensen stoppen met dit programma: omdat ze werk gevonden hebben of omdat ze vb. drie keer te laat gekomen zijn. Dit plan had eigenlijk de bedoeling om minder uitkeringen te geven aan de Palestijnen. Maar het effect loopt niet zoals gepland: ongeveer 95 % van de Palestijnen maakt het plan volledig af en slechts een 50 % van de Israëli doet dit ook. Hier hadden ze niet op gerekend!!! Tjdens de opleiding in zo’n programma kan je worden tewerkgesteld voor ‘publieke’ doeleinden, maar niemand die weet wat dit juist inhoudt.

Politiek

Alle partijen in het Israëlische parlement hebben eigenlijk dezelfde opvatting over de oplossing van het conflict: Israël moet zoveel mogelijk land in handen krijgen met zo weinig mogelijk Palestijen erop. Het enige discussiepunt is hoeveel % van het land wordt overgedragen aan de Palestijnen. Niemand erkent het recht op terugkeer. Israël weigert te erkennen dat er zoiets bestaat als vluchtelingen (of het nu Palestijnen zijn of mensen uit Darfur). En meer en meer moet geprivatiseerd worden.

Israël voert dus een neoliberale koers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: